Een prachtige Rottweiler
Galon zoals je heette
toen je bij ons kwam
Die naam hebben wij toen veranderd in Kellon
De mensen vonden het een mooie naam
Een vat met diesel, dat was de vertaling van jou naam
Je deed het goed,
groeide goed en luisteren ging ook heel goed
Je karakter was echt perfect
Wil, de fokster hield je goed in de gaten
Toen je 8 maanden oud was heeft Wil er voor gezorgd
dat je oren goed kwamen te staan, je had vliegenniers oren
Ook zijn er foto's gemaakt of je HD had, dad had je niet
Je groeide uit tot
een prachtbeest
Je was een kleine compacte Rottweiler
Soms leek je op je pa Batisch, en soms op je ma Pride
Ja, je had ook je streken, maar wel leuke streken
In het begin dat
jij bij ons kwam had je twee vriendinnen Marscha en Amber
Later ben je verder gegaan met Amber
Marscha moesten we in laten slapen
Zij is heel oud geworden, 15 jaar. Zij was een D.Herder
Je hoefde niet vaak
naar de dokter, natuurlijk wel voor de jaarlijkste prik
En als je naar de dokter moest dan had je weer met je ballen in de brandnetels
gehangen
Ja dat was weer smeren. De baas je kop vasthouden en ik de zalf erop doen
En ja ik ben ook 2x gebeten en dat was mijn eigen schuld
Ik dacht dat jij het koud had
Ik denk weet je wat, ik pak je lekker in, dus de badjas over je heen
dat vond je goed, maar toen ik je er in wilde stoppen had jij zoiets
van dat wil ik niet. Je gromde maar ik deed het toch
En hap een blauwe plek, je beet niet door
Verder gedroeg je
je als een echte Rottweiler
Je was er, in kon op je bouwen als de baas er niet was
Je hebt me zelfs eens laten schrikken
De baas was weg voor zijn werk en jij paste op
Je kwam gewoon naast me liggen in bed oooooohhhh
Ik draaide me om en keek je in je bruine kijkers
Toen kregen we het
bericht op 09-01-2003dat je pa bot kanker had
Wil, de fokster heeft je pa toen in laten slapen op een leeftijd van 7.5 jaar
En ja ik was bang dat jij ook zo iets had
Niemand kon ons helpen, want ik wou een bloedtest laten doen toen
maar dat was niet mogelijk.
En toen kwam het moment dat jij ziek werd
Het begon op 21.01.2005, je zakte door je achterpoten
We zijn gelijk met je naar de dokter gegaan
Die zei; het zijn de kniebanden, ik geef jullie wel wat mee
dan is het met een week wel over
Nee dat was niet zo, je ging achteruit
Je had heel veel moeite met opstaan, maar als je stond dan liep je ook
Zondag 23 01 2005
heb ik gewerkt,
kwam thuis en vroeg aan de baas of je al butien was geweest
Dat was nog niet, want je wilde niet. Met mij wilde je wel
Je hebt geplast en gepoept dat was om 16:00
Daarna wilde je niet meer naar buiten, oke laat maar liggen
Die maandag was ik bij je, je wilde niet naar buiten
Ik zei tegen je, Kel, laat maar lopen ik dweil wel
Dat deed je niet. Ik heb je toen naar de dokter gebracht
Dat was om 17:30, je moest blijven
Ze hebben toen 3 liter urine afgezogen bij je, en ze hebben foto's gemaakt
bloed geprikt etc. Volgens de foto's zat er vocht in je knieschijven van je
achterpoten
En je witte bloedlichaampjes waren niet goed
Je hebt toen medicijnen
gekregen, die hebben even geholpen
Je hebt toen nog ruim een week dingen kunnen doen die je wilde in jouw tempo
Kellon.
Tot de donderdag voor je overlijden, dat was 03.20.2005
Je werd toen verkouden en ik heb de dokter gebeld, die zei
kom nog maar wat medicijnen erbij halen voor de verkoudheid. Zo gezegd zo gedaan
Maar jij Kellon, gaf de moed al op maar ik niet
Ik probeerde je te laten eten, en toen beet je voor de tweede maal
Ik wist dat jij daar zoveel pijn had Kel
Zaterdag 5 Feb 2005 ben ik ook gestopt met voeren
Je wilde niet meer,
je wilde nog wel naar buiten en daar was het ook mee gezegd Kellon
De zwarte maandag 07.02.2005
Je baas voelde dat jij er die avond niet meer zou zijn
Ik had al een afspraak met de dokter die heb ik vervroegd naar 16:30
Met de ambulance ben je naar de dokter gegaan
De dokter zei dat je al in zo'n slechte conditie was, dat de narcose al het
einde zou zijn
Alleen met een roes kon zij nog zien wat er met jou Kellon, aan de hand was
Ik ben naar huis
gegaan en moest wachten op het telefoontje van de dokter
en die kwam even voor vijfen
Heel je neus was verkankerd, er was niets en dan ook niets meer aan te doen
Jammer genoeg moesten we je laten gaan, je baas kon er niet bij zijn
Mar ik was er wel Kellon, en dat doen pijn zo jong
De levensloop van dierbaren en trouwe Rottweiler
Kellon bedankt voor
de mooie jaren ook al was het kort
Maar toch was jij de hond van onze dromen, vergeten doen we je nooit Kellon
Wil, jij ook bedankt
dat wij Kellon van jou mochten kopen
Je staat voor het ras de Rottweiler